یادتان هست که گفته بودم عشق تکرار شدنیست؟ نه اینکه فقط گفته باشم، که با تمام وجود تجربه کردم، آنهم نه اینکه فقط عشق دومی باشد، بلکه احساسی بود خاص و متفاوت، تازه و سرشار از ابعاد جدید زندگی و پویایی ناب. از آن مجموعه های احساس که انگار تکرارش هیچ ماده تکراری ندارد بجز اصل حس زیبای عشق ورزیدن.
به لطف بلاگ نیوز و نرگس این نوشته را در وبلاگی که به نظرم دلنشین هم بود پیدا کردم و از اینکه مستندی برای حرفهایم می بینم کلی ذوق زده شدم. فکر می کنم همه ما اگر سعادت عاشقی را داریم، حتمن و یقینن پشوانه شکست عشقی را هم نیاز داریم، و در این روزگار غریب هیچ پشتوانه ای برای اینچنین شکستی مستحکم تر از خود عشق نیست و هیچ امیدی هم راهگشاتر از عشق دوباره نیست.
می گوید:
به این مطلب برخوردم که پاسخگوی بسیاری از پرسشها و تردیدهای ماست در باب تکرارپذیری عشق. بسیار خواندنی است نوشته ی جامعهشناس صاحبنام زیگمونت باومن* )(ترجمهی عرفان ثابتی، نشر ققنوس، 1384):
ص 24:
"دلایل کافی محکمی وجود دارد که عشق، و به ویژه حالت "عاشقبودن"، را - تقریباً به طور ذاتی – وضعیتی تکرار شونده، قابل تکرار و حتی مهیای تکرار بدانیم. اکثر ما وقتی تحت فشار قرار بگیریم، خواهیم گفت که چند بار احساس کردهایم عاشق شده ایم یا عاشق بودهایم. میتوان حدس زد (البته این حدس آگاهانه خواهد بود) که در دوران ما شمار روزافزونی از مردم تمایل دارند بیش از یکی از تجربههای زندگی خود را عشق بنامند، و تضمین نمیکنند که عشق فعلی آن ها آخرین عشقی است که تجربه میکنند، و انتظار تجربههای بیشتری از این دست را دارند.... از همهی اینها گذشته، تعریف رمانتیک عشق به صورت "تا هنگامی که مرگ ما را از هم جدا کند" قطعاً از مد افتاده – تاریخ مصرف آن ... سپری شده.... "
ص 25:
"این حضور فراوان و آشکار "تجربههای عشقی" چه بسا به این باور بیانجامد ( و میانجامد) که عشق (عاشقشدن، خواهان عشق بودن) مهارتی است که باید آن را یاد گرفت، و تبحر در این مهارت همگام با تعداد تجربهها و تداوم عمل افزایش مییابد".
* زیگمونت باومن Zygmunt Bauman انگلیسی با اصلیت لهستانی و متولد 1925 است که از او به عنوان یکی از مهمترین بابکنندگان مفهوم "پستمدرنیسم" نام میبرند
پس امید خود را از دست ندهید، دریچه های دلتان را باز کنید، عاشق پیشه باشید و مستحکم، عشق دوباره می آید.
عشق بعدی - خودم
عشق، فانی ترین جاودان - خودم
تکرار عاشقی - خودم
