سوال اول ازمحمد آقا(کامنت قبلی):

حرفت منطقی بود دوست عزیز منم موافقم ... فقط جسارتا من یه سوال دارم که شاید بگی به تو ربطی نداره ولی باور کن اینو از کسایه دیگه هم قبلا پرسیدم . سوالم اینه که اگه شبه عروسی متوجه بشی که همسرت باککره نیست چه حسی بهت دست میده اگه خواستی جواب سوالمو بدی همینجا برام پیام بزار .

سوال دوم ازخودم:
واقعا تا پای عمل؟

جواب: وقتی یه کسی میاد اینجا و اینچنین افاضاتی می کنه (خودمو میگم) قاعدتا باید قبلا این مساله رو با خودش حل کرده باشه، من اصولا تا زمانی که فکری توی ذهنم کاملا پخته نشده باشه به عنوان یک ایده مطرحش نمی کنم. شاید چند ساله که به این موضوع فکر می کنم و تجربیاتم بالاخره این قضیه رو بهم ثابت کرده که بککارت ارزش نیست. جالب بود که بعضی از دوستان نزدیک خودم با خوندن پست قبلی از من می پرسیدند که واقعا به شعاری که میدی پایبندی؟ جواب اینه که حتما، ولی نکته مهم اینجاست که از نظر من بککارت هم یکی از صدها فاکتوریه که در ازدواج موثره، اما نه به عنوان یک شرط، من برای ازدواج شرط صداقت دارم نه شرط بککارت.
محمد عزیز، می دونی نکته کجاست؟ اینکه همسرت سککس داشته و بگه که نداشتم فاجعست، مگر فاصله بین باکره و غیر باککره در نفس عمل چقدره؟ بیشتر از 5 سانتی متر؟! حالا فرضا که طرف باکره هم باشه، راضی تری که فقط این 5 سانت رو بذاره برای تو؟ یا این که صادقانه بگه که تا حالا با فلان کس و فلان کس بودم و حالا نیستم؟ این حق رو به خودت میدی که قبل از ازدواج سککس داشته باشی؟ به همسرت چی؟
من با اصل بککارت مشکلی ندارم، چون معیار سلامت نیست، نه بودنش و نه نبودنش، اما خود ما آقایون هستیم که با شروط غیر منطقیمون جوی درست می کنیم که شیره های اساسی سرمون بمالن.
و حرف آخر اینکه من اصولا سکس اول رو در شب زفاف حرکتی دور از عقل می دونم، چراکه اگر لذت سککس با کسی به من اثبات نشه با اون شخص ازدواج نخواهم کرد، بککارت باشه پیشکش شما.

کیوان