شلوغ بازي رسانهاي صدا و سيما كه براي همه عادي شده، اما ماجرا اينبار آنقدر شور هست كه رسانهي ملي و رسانهي غربي و آدم سنتي و آدم روشنفكر همه دارند يك جهت مشابه را نشان ميدهند. از طرفي من هي فكر ميكنم كجاي مرگ اين سيصد نفر بوده كه خونشان را براي ما پر رنگتر از مثلن يكصدنفر كشتهي يكي از بمبگذاريهاي اخير در عراق ميكند؟ آنها عرب، اينها هم عرب، آنها زن و بچه، اينها هم زن و بچه. آنها بيگناه اينها هم بيگناه. اسرائيل غاصب، قبول، القاعده مگر پسرخالهي ماست، يا جنايت نميكند؟ دنبال توبيخ و يا زير سوال بردن كسي يا تفكري يا منشي نيستم، اما واقعن ته ذهنم اذيت ميشود كه ميبينم در ماجراي همين بمبگذاري انتحاري آخري در اربيل با صدو يا دويست و اندي كشته، من لااقل صداي يك بلاگر را نشنيدم، يك نفر هم توي خيابان نيامد.
از آن طرف چرا هيچكس صدايش در نميآيد كه عمدهي اين وحشيگري اخير اسرائيل بهخاطر زهر چشم گرفتن از چهارتا خمپارهي زپرتي حماسي است كه در هيچ شرايطي حاضر نيست تن به آتشبس بدهد؟ يك ترقه مياندازند آن ور، يك ماه جلوي آب وغذاي هزاران نفر بسته ميشود، ميدانند و آگاهانه تكرار ميكنند، دنبال بهرهبرداري رسانهاي هم هستند بي شك، به وضوح طعمه كرده اند اين بيگناهترينها را. لااقل چهارتا بار اسرائيل ميكنيد، يك زمزمهاي هم از اينور ماجرا بكنيد، نه اينها جاي دفاع دارند نه آنها، اما رفتار هيجان زده و تبعيض آميز كم اعتبار نيست؟
----------------------------------------------------
چرا و چطور درباره فلسطین بنویسیم
یک سه گانه بی ربط
.
.
.
جهانی این چنین خاموش و بیسامان…
