نوشته‌های ترس‌دار را می‌نویسم، رها می‌کنم یک‌جا تا بهشان عادت کنم، بعد صبر می‌کنم یک شبی، آخر شبی چیزی، پست می‌کنم، کامپیوتر را خاموش می‌کنم و پناه می‌گیرم زیر لحاف. معمولن تا صبح شود، به اندازه‌ی کافی کار از کار گذشته.